« ولات حين مناص » . هيهات هيهات قد فات ما فات ، و ذهب ما ذهب ، و مضت الدّنيا لحال بالها ، « فما بكت عليهم السّماء و الأرض و ما كانوا منظرين » . ( 12 ) 192 - و من خطبة له عليه السلام و من الناس من يسمى هذه الخطبة القاصعه ، و هي تتضمن ذم إبليس عليه اللّعنة ، على استكباره و تركه السجود لآدم عليه السلام ، و أنه أول من أظهر العصبية و تبع الحمية ، و تحذير الناس من سلوك طريقته : الحمد للهّ الّذي لبس العزّ و الكبرياء ، و اختارهما لنفسه دون قتل ، و نيست هنگام گريختن ، چه دور است چه دور است بدرستى كه فوت شد آنچه در گذشت ، و برفت آنچه برفت ، و بگذشت دنيا به حال رجاء خود ، « پس نگريست بر ايشان آسمان و زمين ، و نبودند ايشان زمان [ و ] مهلت دادگان » . ( 12 ) 192 - [ و از خطبه‌هاى آن حضرت - عليه السلام - است ] : و از مردمان آن كس كه نام برد اين خطبه را فرو نشانندهء تشنگى ، و آن متضمّن است مذمّت ابليس را عليه اللعّنه ، بر گردن كشى كردن او ، و بگذاشتن سجده مر آدم را عليه السّلام ، و بدرستى كه او اوّل كسى است كه ظاهر كرد تعصّب را ، و پس روى كرد حميّت را ، و ترسانيدن مردمان از رفتن به راه او : شكر و سپاس آن خداى را كه